घरि घरि समय मलाई गिज्याई रहन्छ
कहिले बिहानीले त कहिले साँझले
मलाई लखैटी लखैटी तमासा बनाई रहन्छ
म बेसुरमा दौडन्छु पागल जस्तै गरी।।
घरिघरि मलाई आखाँहरुले गिज्याई रहन्छन्
कहिले कुन मोडमा कहिले कुन मोडमा
मलाई दिगभ्रमित गरिरहन्छन दूष्टिपथहरूमा
म अन्धकारमा दौडन्छु पागल गस्तै गरी।।
घरिघरि मलाई सम्न्बन्धहरुले गिज्याई रहन्छन्
कहिले कुन नाममा कहिले कुन नाममा
मलाई पथभ्रष्ट गरि रहन्छन जीवन पथहरुमा
म अन्धाधुन्ध दौडिन्छु पागल जस्तै गरी।।
घरिघरि मलाई मेरै बिश्वासहरुले गिज्याई रहन्छन
कहिले कुन घातमा कहिले कुन घातकीमा
मलाई एक्लो बनाईरहन्छ घटित पलहरुले
म अन्धकारमा दौडिन्छु पागल जस्तै गरी।।
पागल छ समय बौलठ्ठी पाराले कुदाई रहन्छ
गन्तब्यहीन यात्रामा बेहोसीमै रुवाईरहन्छ
अन्तहीन साधनामा कारण दुःख बनाईरहन्छ
म पनि बेहोसीमै कुदिरहन्छु पागल जस्तै गरी।।
-दिनेश घिमिरे
विरूवा, भक्तपुर।।
